A TOPONIMIA DO SALNÉS

   A Toponimia do Salnés.pdf by micaela

Galicia ten mil douscentos kilómetros de costa. Dous mares. Son elementos máis que suficientes para que haxa unha importante fauna mariña. Pero se, ademais engadimos unha paisaxe de antigos vales fluviais invadidos polo mar, convertidos agora en rías de condicións únicas, o resultado é a costa galega.

As rías debuxan unha paisaxe exclusiva, marcan o litoral como unha puntilla, pero ademais constitúen uns ecosistemas ideais para o crecemento de especies mariñas.

Por iso son utilizadas como auténticas hortas mariñas, onde se cultivan especies como o mexillón, la ostra ou as ameixas. Aínda o mexillón é aproveitado de case totalidade das bateas, xa que este é o mellor sistema dos coñecidos para a súa cría. As rías de Vigo, Pontevedra, Arousa, Muros-Noia e Ares-Betanzos son as cinco nas que ubícanse nos polígonos do mexillón. Entra todas suman máis de 100 kilómetros de lonxitude e unha superfície de casi 750 kilómetros, con o que a produción é case garantizada.

Só na ría de Arousa, a máis grande con 230 kilómetros de superfície, case un 70% de esta é dedicada ás bateas.

Istos cultivos supoñen o medio de vida para moitos homes e mulleres do mar, as máis de 3.000

batas que adornan as rías xeneran uns 11.500 postos d traballo directo e 7.000 indirectos. E é que o mexillón é un dos sectores estratéxicos para a economía galega, cunha facturación anual que móvese arredor duns 100 millóns de euros.

Estas bateas son un viveiro flotante rectangular, feito de madeira de eucalipto. Desta estructura colgan as cordas, cada batea pode levar hasta 500. Aínda que o cultivo deste molusco empeza pola obtención da semente das rochas entre os meses de outubro a abril conseguíronse as crías nas rochas.

Unha vez obtidas envólvense coa axuda dunha rede fía en poucos días a cría xa se fixa á corda e permanecerá uns seis meses ata que prodúcese o desdoble. É dicir, recolócanse os mexillóns xa crecidos en novas cordas para facilitar o seu crecemento, e se volve a colgar a corda da batea, ata que conséguese o tamaño desexado. En total uns dezaoito meses. Aínda que o tamaño comercial depende moito de seu destino, fresco o para conservas e empresas procesadoras.

Pero no pensen que este é un invento novo, porque foi xa no século XIX cando empezáronse a facer as primeiras experiencia do cultivo de Carril.

As probas continuaron durante as primeiras décadas do século XX. Ata que nos 40 anos o señor Ozores Saavedra decide intentar o cultivo de mexillóns suspendidos.

TRABALLO REALIZADO POR.:

Enrique Eiras Melón

Ismael Mouriño Barral

A ameixa de Carril

Ameixa de Carril:

A ameixa de carril é un molusco

lamelibranquio o bivalvo,da familia dos venéridos,palabra que nos leva a pensar en Venus, deusa romana do amor, que se representa nacendo da cuncha dunha vieira.

Como apuntamos a ameixa fina e a babosa son dúas especias moi apreciadas e cotizadas. A primeira que se nos pasa pola cabeza e a ameixa de carril, en la

alusión da localidade da ria de Arousa. Vive enterrada en fondos de todo tipo,crece lentamente e resiste moi ben a desecación e as variacións de salinidade da auga ,vamos, que viaxa ben. Pode alcalzar un tamaño considerable, ata sete centímetros; pra ser comercializada ha de medir polo menos , catro no seu eixe máis longo.

Autoras: Miriam Moreiras, 1º A de ESO

A RÍA DE AROUSA

Régana os ríos Ulla e Umia. As poboacións máis importantes son Ribeira, A Pobra do Caramiñal, Boiro e Rianxo ao norte e Vilagarcía, Vilanova, Cambados e O Grove ao sur.

A súa costa meridional empeza a desenvolverse a partir do estuario do río Ulla, entre Rianxo e Carril. Este fondo da ría ten un aspecto lacustre, debido á tranquilidade das augas, protexidas do mar aberto pola Illa de Arousa, e a suavidade do litoral. O centro desta zona é a vila populosa e industrial de Vilagarcía de Arousa. Un segundo sector estará formado pola costa que vai dende a punta das Inas, ata a Illa da Toxa. A histórica e monumental vila de Cambados é o principal punto de referencia, e os accidentes costeiros sobresalientes son o seno da desembocadura do Umia e a enseada do Grove, tamén de aspecto lacustre. A península do Grove ten a braveza do mar aberto que case non paran nin o vento nin o mar, que se fai notar na súa costa e praia.

Traballo realizado por:

 Natalia Lema Álvarez, Miriam Moreiras Guerra e Yaiza Arosa Doeste, 1º A de ESO

Editando textos propios sobre o CRUCEIRO DA IGREXA DO CARRIL

O alumnado de 1º ESO C foi redactando textos propios tras recoller e asimilar información.
O seguinte paso consiste en editalos co procesador de texto para incluílos despois nunha revistiña.
Pero como andamos a aprender aprendendo, velaí unhas mostras (ás que se lles borrou o nome de quen as escribíu) con cadansúa versión mellorada:

   Primeiras Correccións - Copia Anónima by micaela

O CRUCEIRO DO CARRIL

CRUCEIRO DE CARRIL

Que é un cruceiro?

Un cruceiro é un monumento relixioso formado por unha cruz de pedra e elevado sobre unha columna.

Levántase en camiños, ou cerca de iglesias e cementerios.

En Galicia hai cerca de 12.000 cruceiros.

A historia do cruceiro de Carril:

O cruceiro de Carril, que é unha peza realizada no século XVII, de estilo neoclásico, está constituído por un basamento, un fuste coas imaxes de Adán e Eva simbolizando a expulsión do Paraíso, coa serpe, e unha cruz na parte superior da construcción, que foi destrozada en maio do 2010  e segue sen ser restaurada na actualidade. Esta obra foi descrita por Castelao en As cruces de pedra na Galiza.

Encóntrase diante da igrexa de Santiago do Carril.

 

Traballo realizado por : 

 

DAVID GARCÍA RAMALLAL

PEDRO VILLANUEVA FERNÁNDEZ

ANTONIO VILLANUEVA FERNÁNDEZ

1º A de ESO

GUÍA DOS CRUCEIROS DA NOSA CONTORNA

Velaí esta guía dos cruceiros da ruta xacobea da Ría de Arousa da Fundación Ruta Xacobea do Mar de Arousa e Ulla.

Mirádea ben, porque nós imos facer unha pequena guía dos cruceiros da nosa contorna, é dicir, do concello de Vilagarcía, seguindo este modelo; en especial imos centrar o noso interese nos cruceiros do Carril, Trabanca, Guillán, Bamio, nos das illas e nos da desembocadura do Ulla tamén. 

Nalgúns casos, este libro da Ruta Xacobea vai facilitar o noso traballo, PERO NÓS IMOS REDACTAR OS NOSOS PROPIOS TEXTOS E FACER AS NOSAS PROPIAS FOTOGRAFÍAS:

   Copia de Guia Cruceiros F by micaela